هدف : چاقی و افزايش وزن مهم‏ترين عوامل خطر قابل پيشگيری بيماری های قلبی عروقی و ديابت به ويژه در افراد مسن مي‏باشند. پژوهش حاضر با هدف تعيين فراوانی بيماريهای مزمن در سالمندان شهر ايلام انجام شده است . روش بررسی: در يک مطالعه ی توصيفی تحليلی 121 نفر سالمند (4/62% مرد) ساکن در شهر ايلام با ميانگين سني0/11±4/70 سال بصورت تصادفی وازطريق نمونه گيری خوشه ای وارد مطالعه گرديدند. اندازه گيری قد، وزن و فشار خون از همه ی واحدهای مورد پژوهش، توسط يک پرستارمجرب صورت گرفت. يافته ها: ميانگين شاخص توده بدنی kg/m2 2/4±3/25 بود. بيش از نيمی از زنان (1/56%) و 2/46% مردان، اضافه وزن يا چاقی داشتند. شيوع بيماريهای قلبی و عروقی، فشار خون و ديابت طبق تشخيص پزشک به ترتيب 53%، 8/36% و 4/17% بود. ارتباط معنی داری بين فشار خون، درد قفسه ی سينه و گروههای سنی با شيوع بيماری قلبی وجود داشت (001/0p<). فشار خون سيستوليک در افراد بالای 75 سال بصورت معنی داری از فشار خون سالمندان 75-60 سال بالاتر بود (002/0p<)، در حالی که چنين ارتباطی در خصوص فشار خون دياستوليک و شاخص توده بدنی مشاهده نگرديد. بين سطح سواد و سابقه ی ابتلا به ديابت ارتباط معنی داری وجود داشت (000/0p<). همچنين سالمندانی که به طور مداوم و پيوسته تلويزيون نگاه می کردند بيش از سايرين به اضافه وزن و چاقی مبتلا بودند (05/0p<). نتيجه گيری: شيوع بيماری های مزمن در سالمندان مورد مطالعه با سن بالا ، سواد و مدت زمان طولانی مشاهده تلويزيون مرتبط بود. شيوع چاقی و اضافه وزن در مطالعه ی حاضر در مقايسه با مطالعات صورت گرفته در سطح کشور همخوانی نزديکی دارد. با اين حال شيوع بيماری های قلبی و فشار خون بالاتر از ساير مطالعات کشوری بدست آمد. به منظور کاهش شيوع بيماری های مزمن در سالمندان برنامه های غربالگری و آموزش بهداشت پيشنهاد می گردد.

برای مشاهده کامل مقاله بر روی این لینک کلیک کنید.

سالمندي يک فرايند زيست شناختي است و نه بيماري . گر چه سالمندي تغييراتي در بدن انسان پديد مي آورد ، ممکن است شيوه هاي زيستي که فرد در سال هاي پيشين داشته است را محدود نمايد (1) بر اساس گزارش مرکز آمار ايران جمعيت سالمندان کشور در سال 1370 برابر 8/5 درصد و در سال 1375 برابر 6/6 درصد جمعيت کشور بوده است پيش بيني مي شود که اين امار در سال 1405 به 9 درصد جمعيت کشور برسد (5).

در دنيا واژه اي تحت عنوان سالمندي پويا مطرح است . يعني با افزايش کميت جمعيت سالمندي کيفيت زندگي آنها نيز مورد توجه قرار مي گيرد . مولفه هاي مختلفي وجود دارند که بر روي سالمندي پويا اثر دارند از جمله مولفه هاي اقتصادي رفتاري شخصيتي محيط فيزيکي اجتماعي و بهداشتي که هر يک ميتوانند اثرات مختلفي بر روي کيفيت ندگي سالمندان داشته باشند (4).مفهوم سالمندي از بعد رواني و روحي به معني فرسودگي تدريجي رواني است که باعث مي شود طراوت و شادابي ، عزم واراده ، اعتماد به نفس ، جرات ريسک کردن ، احساس مفيد بودن و تعلق داشتن کاهش مي يابد . در واقع مي توان گفت وقتي فرد احساس کند که داراي نقش اجتماعي نيست پيري رواني آغاز مي شود . گذشت زمان براي فرد سالمند  به سرعت در حرکت مي باشد او خود را در پايان راه دانسته  و مطرود از جامعه احساس مي کند. او خسته ، زود رنج ، بهانه جو و افسرده است . به اين دليل مشکلات رواني به درجات مختلف و با فراواني قابل ملاحظه اي در افراد سالمند مشاهده مي شود (6). بهداشت روان نقش مهمي در کيفيت زندگي افراد خصوصا افراد سالمند بازي مي کند که در ايران به آن توجه بيشتري لازم است (10). اريکسون (erikson 1982) آخرين مرحله از مراحل تحول رواني اجتماعي را مرحله ي تحول رواني – اجتماعي را مرحله ي شکفتگي و رشد يافتگي در مقابل نوميدي مي داند . بررسي سالمندي توام با موفقيت از جمله موضوعات مهم تحقيق متخصصان حوزه ي سالمند شناسي است .( 74)بسياري از زنان و مردان سالمند از نظر اقتصادي غير مولد و مصرف کننده ، از نظر اجتماعي تنها و منزوي و از نظر سلامتي مبتلا يا در معرض خطر ابتلا به بيماري هاي مزمن و عوارض آنها هستند . اختلال هاي حرکتي ، زوال فکر ، حوادث ، افسردگي و بيماري هاي قلبي و ريوي از معضلات مهم آنهاست . و به دليل همين مشکلات و حمايت هاي اجتماعي ، عاطفي و مالي ناکافي به خصوص در ميان اقشار کم درآمد جامعه ، سالمندان زندگي بسيار بدي را تجربه مي کنند (2و8). مطالعات نشان مي دهد که اختلالات رواني مانند افسردگي، تغيير الگوي خواب، احساس تنهايي و انزواي اجتماعي، 15 تا 25 درصد افراد بالاي 65 سال را مبتلا مي سازد. اختلالات رواني با نشانه هاي جدي 15 تا 25 درصد افرا بالاي 65 سال را مبتلا مي سازد . اختلالاتي مانند افسردگي ، اضطراب ، کاهش حافظه ، تغيير الگوي خواب ، احساس تنهايي و انزواي اجتماعي از جمله اين مشکلات است (9). سازمان ملل توصيه مي کند که فراهم کردن مراقبت براي سالمندان بايد فراتر از امور درماني باشد و رفاه کامل جسمي رواني و اجتماعي آنها مورد توجه قرار گيرد(3و11) . مهم ترين عامل در رفع نياز هاي عاطفي رواني سالمندان مورد توجه واقع شدن و اهميت دادن به آنها توسط مددکاران اجتماعي و نظان بهداشتي و متعاقبا توسط افراد خانواده است (3)  قرار دادن آنها آگاهي از وضعيت بهداشت رواني و نحوه نحوه گذران اوقات فراغت سالمندان، به برنامه ريزان کمک مي کند تا با توجه به خواست و نياز آنان برنامه ريزي نمايند.برنامه ريزي جهت هر گونه خدمات نيازمند شناخت نياز هاي واقعي سالمندان است آگاهي و دست يابي به نياز هاي واقعي آنان به برنامه ريزان کمک مي کند تا با توجه به خواست و نياز آنان برنامه ريزي نمايند(7) .

بررسی سلامت روانی سالمندان شهر ایلام در سال ۱۳۸۷
ادامه مطلب